De onderbelichte kant van femicide
Je gaat een gedicht en een nieuwsartikel lezen die het thema femicide in Québec (Canada) behandelen, binnen de context van de Inheemse bevolkingsgroepen (dat zijn de oorspronkelijke volkeren van het gebied, die er al waren vóór de komst van de Europeanen en die hun eigen talen en culturen hebben).
Beide teksten willen de realiteit van Inheemse vrouwen zichtbaar maken en het gebrek aan actie vanuit de samenleving bekritiseren. Inheemse vrouwen lopen namelijk zestien keer meer risico om vermoord te worden dan blanke vrouwen. Vaak worden hun lichamen niet teruggevonden en worden ze door hun familie als vermist opgegeven. Toch worden er maar weinig maatregelen genomen om hen terug te vinden.
Texte 1 is een gedicht uit de bundel Poésie en Marche Pour Sindy (2018), geschreven door de Inheemse auteur Virginia Pésémapéo Bordeleau. Dit boek is geïnspireerd door de verdwijning van Sindy Ruperthouse in 2014. Na een ziekenhuisopname als gevolg van ernstig fysiek geweld, waarschijnlijk veroorzaakt door haar partner, verdween Sindy spoorloos. Hoewel de politie op de hoogte was, werd ze nooit gevonden. Virginia Pésémapéo Bordeleau gebruikt deze gedichtenbundel om het debat over femicide te openen, een eerbetoon te brengen aan de vermoorde en verdwenen vrouwen en hun herinnering levend te houden.
Texte 2 is een artikel van Radio-Canada over een open brief van Brianna Jonnie, een 14-jarig Inheems meisje, aan de politie van Winnipeg. In deze brief uit ze haar angst om te verdwijnen en bekritiseert ze de onverschilligheid van de autoriteiten ten opzichte van de talloze vermoorde en verdwenen Inheemse vrouwen en meisjes.
- Meer informatie over dit onderwerp vind je in deze video van TV5Monde.
Texte 1
Dis-nous ton secret
Dis-nous ta vérité
Par le bruissement des feuilles
Par le clapotis des vagues
Dans le soupir des vents
Femmes rouges
Nous sommes la parole qui monte du creux des reins
Du ventre là où nous portons l’humanité
Nous sommes les voix pour crier ton nom
Sindy
Il ne sera jamais trop tard
Femme sacrifiée
Pour que tu nous apparaisses
Au-dessus des paysages
Debout toi seule
Dans les brumes de la bêtise humaine
Toi notre Mère la terre
Nourrie par les chagrins
Des mères et des pères
Dont les filles dévorées par le silence
Cherchent la lumière
Pourtant elles étaient un terreau fertile à la vie
Dis-nous pourquoi avons-nous si peur
Sindy tu gardes encore tes distances
Mais nous aspirons à ta présence
Les cérémonies t’attendent
La Voie des ancêtres t’espère
Les tambours résonnent
À la portée de ton esprit
Source : Virginia Pésémapéo Bordeleau, Poésie en marche pour Sindy, Éditions du Quartz, 2018.
- Als je deze tekst wilt beluisteren, klik dan hier
Texte 2
« Vous pouvez mieux faire », lance une jeune fille autochtone de Winnipeg, dans une lettre adressée au chef de police Devon Clunis. Dans le document, Brianna Jonnie, 14 ans, écrit avoir constaté que les cas de personnes disparues non autochtones sont traités différemment des cas de disparition de femmes ou filles autochtones.
Cette lettre a également été envoyée à des représentants du gouvernement et des médias locaux. Elle estime aussi que les temps de réaction de la police sont parfois plus rapides lorsqu’il s’agit d’une personne non autochtone.
La jeune fille s’identifie comme autochtone dans sa lettre. Elle précise toutefois qu’elle ne correspond pas au stéréotype présenté dans les médias de masse. « Je ne suis pas impliquée dans des problèmes de drogues, d’alcool, de prostitution, ou toute autre activité illégale, indique-t-elle. Je ne suis pas une fugueuse, je ne suis pas sous la garde des Services à la famille et à l’enfant.
Dans l’éventualité de sa propre disparition, elle donne des instructions au service de police : « Donnez des détails qui m’humanisent – pas seulement la couleur de mes cheveux, ma taille, et mon origine ethnique », écrit-elle. « Si je disparais, ajoute-t-elle, et si le service de police n’a toujours pas changé de comportement : je vous en prie, ne me traitez pas comme une personne autochtone, même si je suis fière de mes origines. »
Le porte-parole du Service de police de Winnipeg, Jason Michalyshen, reconnaît que la lettre de Brianna Jonnie soulève certaines questions. « C’est incroyablement bien écrit. Une lettre très convaincante de la part d’une jeune fille de 14 ans », note-t-il. Il croit qu’un travail d’éducation et de sensibilisation au travail des policiers est nécessaire, pour expliquer au public le déroulement des enquêtes et comment se fait la sélection des cas qui font l’objet de conférences et de communiqués de presse.
Source : « Personnes disparues à Winnipeg : une jeune Autochtone dénonce un traitement différentiel » [extraits], Radio-Canada, 7 mars 2016.
Eerst moet je ervoor zorgen dat je de teksten kunt begrijpen. Volg de drie stappen hieronder om de betekenis van enkele belangrijke woorden en korte zinnetjes te ontdekken.
- Zoek eerst de woorden die je al kent en noteer de vertaling.
- Probeer de betekenis van de andere woorden te raden. Misschien kun je dat doen met behulp van het Engels of een andere taal die je kent.
- Gebruik deepl.com of een woordenboek om de overige woorden te vertalen.
Texte 1
|
Texte 2
|